Diyarbakır (Diyarbakir)

Diyarbakır, in de oudheid bekend onder de naam Amida, is in de 5000 jaar van zijn bestaan de wieg geweest voor 26 beschavingen. De stad ligt verspreid over een besalt plateau dichtbij de oevers van de rivier de Dicle (Tigris). De driedubbele basalt muren die de oude stad omgeven geven de stad een nogal onheilspellend aanzien. De muren zijn 5,5 km lang, hebben 16 torens en 5 toegangspoorten, en zijn versierd met inscripties en bas-reliëfs. Het is een schitterend voorbeeld van middeleeuwse militaire architectuur. De Ulu Moskee, gebouwd door de Sultan Melik Şah, is bekend om zijn originele ontwerp en om het feit dat zowel Byzantijnse als oudere bouwmaterialen zijn gebruikt. De mihrap (gebedsnis) van de nabijgelegen Mesudiye Mederse is gebouwd met het plaatselijke zwarte basalt. De Nebii Moskee vertegenwoordigt de typisch Osmaanse stijl, terwijl de Safa Moskee met zijn betegelde minaret Perzische invloeden laat zien. De 3e-eeuwse Aramese Kerk van de Maagd Maria (Meryemana Kilisesi)  is ook nu nog in gebruik en een bezoek zeker waard. Voor een voorbeeld van vroeg binnenlandse architectuur stopt u bij het huis van de schrijver Cahit Sıtkı Tarancı. Het Deliller Han (Herberg) uit 1527 bij de Poorten van Mardin, dat omgebouwd is tot hotel, ademt de sfeer uit van de dagen dat de karavanen halt hielden in Diyarbakır. Meteen buiten de stadsmuren, bij de rivier, staat het  huis van Atatürk, nu een museum. De Dicle Brug ten zuiden van de stad, gebouwd in 1065, is een uitstekende plaats om een foto’s te maken van de Dicle Rivier, de brug en de stadsmuren.

In Silvan, 77 km ten oosten van Diyarbakır, kunt u halt houden bij de elegante Ulu Moskee, die dateert uit 1185, om de vloeiende lijnen van het steen-reliëf werk te bewonderen dat het puntbogige portaal omgeeft.

Çayönü, een van de vroegste Neolithische nederzettingen daterend uit het 7e millennium v.Chr., moet nog worden uitgegraven