De bekoorlijke resten van deze mythische, legendarische stad zijn te zien op een klein stukje land ten zuiden van het kanaal van Dardanellen. De belangrijke overblijfselen van een antieke stad herinneren, althans gedeeltelijk, aan dat eens de legendarische stad Illium ofwel het homerische Troje was. De opgravingswerkzaamheden werd rond 1870 begonnen door de duitse archeoloog Heinrich Schlieman. Na zijn dood werden de werkzaamheden voortgezet door Wilhelm Dorpfeld. De eerste nederzettingen dateren van 3000 v.c. De laag Troje 1 beslaat vijf eeuwen en verdween na een brand. De daarop volgende vestigingen uit het bronzen tijdperk zijn niet bijzonder interessant, tot aan laag Troje VI van de bloeiperiode van trojaanse geschiedenis. Rond 1300 v.c. werd de stad door een zware aardbeving getroffen. De oude stad was lange tijd in verval totdat zij rond 700 v.c. bewoond en de fase Troje IX beslaat de hellenistische en romeinse periode. Na verloop van tijd, begon een periode van langzaam maar onvermijdelijk verval en rond de Vde eeuw v.c. verdwijnt de stad volkomen.

De ruïnes van Troje liggen 32 km ten zuidwesten van Çanakkale bij het dorpje Tevîlldye. een paar kilometer rechts van de weg naar lzmir. Volg de borden in de richting van Truva, de Turkse naam voor de stad. Als u het opgravingsterrein betreedt. valt het oog direct op een modern en tad alleen heeft bestaan in de Griekse mythologie. Men nam aan dat de Trojaanse oorlog, waarin dit paard zo'n belangrijke rol speelde, was ontsproten aan het brein van de dichter Homerus. Al heel wat ontdekkingsreizigers waren op zoek geweest naar de overblijfselen van Troje, voordat de in Duitsland geboren koopman Heinrich Schliemann (1822-'90) in 1868 zijn hele vermogen inzette om hier met toestemming van de Osmaanse sultans te gaan graven. Aanvankelijk had deze amateurarcheoloog moeite om aan te tonen dat dit inderdaad het roemrijke Troje was, maar ruim een eeuw na zijn dood zijn er nog maar weinig wetenschappers die twijfelen aan de betekenis van zijn vondst.

Omdat een archeologische opleiding nog niet bestond, ging Schliemann nogal grof om met de restanten. Hij verwijderde niet alleen veel dingen, zoals de Schat van Priamos, hij heeft in zijn drang om steeds meer bloot te leggen ook veel bouwwerken onherstelbaar beschadigd. Na hem heeft de Duitse archeoloog Wilhelm Dölfeld (1853-1940) de onderzoekingen in Troje op een wetenschappelijkere basis gefundeerd. De voorstelling van het verleden van de stad zoals die hieronder staat vermeld, is voorname- lijk gebaseerd op zijn werk. Op zijn geschriften werd voortgebouwd door onderzoekers van de universiteit van Cincinnati (in de Amerikaanse staat Ohio) onder leiding van Carl W Blegen. In 1988 begon Manfred KorfImann met een Duits-Turks team met nieuwe opgravingen die nog steeds voortduren en waarbij inmiddels ook Amerikaanse, Britse, Oostenrijkse en Nederlandse archeologen betrokken zijn. De ruïnes van Troje zijn heel aardig gelegen op de heuvel Hisarlik, die een weids uitzicht biedt op het vlakke land. Maar omdat er op het opgravingsterrein niet veel meer te zien is dan een hoop puin, is Troje vooral interessant voor mensen met een groot voorstellingsvermogen. Als u zich een beetje verdiept in de geschiedenis en die kennis combineert met de ligging van de lagen puin, kunt u toch veel plezier beleven aan een bezoek.