In de muzelmaanse wereld (Islam) is de moskee niet alleen de plaats van gebed of cultuur, maar eveneens het centrum van het sociale leven, van wetenschap en van handel ook. De betekenis van het woord moskee is “ complex”.  Rond de moskee zijn er inderdaad, altijd “ medrese “, dit zijn scholen voor theologie, geneeskunde, sterrenkunde en wiskunde.

Rond de moskee bevinden zich er ook instellingen van openbaar nut zoals hospices, weeshuizen, openbare eethuizen voor volwassenen en kinderen zonder familie.

De eerste moskeen die gebouwd werden in Iran, Irak en Noord-Afrİka hadden een vierkante platte grond en hadden geen minaretten.

De ottomaanse school van Bursa ontwikkelde een rijkere bouwstijl voor de moskee .

De moskee- architectuur beleefde een periode van hoogbloei met Mimar Sinan, een architect uit de tijd van Süleyman. Architect Sinan was de meesterarchitect van Süleyman de prachtlievende en van zes andere sultans uit de 16 de eeuw. Samen met Süleyman de prachtlievende had hij veel gereisd, zowel in het westen als in het oosten, streken waar de sultan oorlog voerde. Deze reizen stelde Mimar Sinan in staat de verschillende kunstuitingen te bestuderen; de christelijke kunst, de muzelmaanse kunst, de joodse kunst, de landelijke griekse kunst en de romaanse kunst. Voor de architectenschool van Istanbul ontwikkelde Architect Sinan een synthese van al die wetenschappelijke kennis en ervaringen.

Architect Sinan ontwikkeldde de centrale koepelbouw. Het enorme gewicht hiervan werd over de muren verdeeld. Hiervoor bouwde Sinan halve koepels, vervolgens een vierde koepels (een kwart koepels).

Kubussen (‘in bijenraatformatİe), ingewerkt in de muren, verbeterden aanzİenlijk de akkoestiek. Bij de bouw van grote moskeen had Mimar Sinan altijd toch al uitzonderlijke afmetingen. Van de Aya Sofia (Hagia Sophia) als voorbeeld, als uitdaging. Hij wou deze overtreffen. Hij keek eveneens op naar de Berg Erciyes, de prestigieuse vulkaan van Cappadocie met zijn 3915 meter, eveneens een uitdaging. De buitenarchitectuur van de moskee voorziet meestal in een of twee binnentuinen, enkele minaretten, galerijen, tentoonstellingsruimten, vergaderzalen..

Bij de binneninrichting van een moskee merken wij vooreerst de mihrap die naar de kaaba van mekka gericht is. Vervolgens een minbeere voor de preken, een mahvel voor de müezzins en leesgestoelten voor het lezen van de koran. De vloer is bovendien bedekt met tapijt. Er worden in de moskee dagelijks vijf gebedsstonden gehouden; om 6 u. ‘s ochtends, op de middag, de late namiddag om 16 u., ‘s avonds om 19 u en ‘ s nachts om 21 u.