De naam Hattusas schijnt bijna zeker afkomstig van de Hattieten.Grote tempel met de interessante fragmenten met inscripties in spijkerschrift werden bevond. Dit spijkerschrift werd in 1915 ontcijferd door de Tsjechische taalgeleerde F.Hrozny.De grote tempel,ook bekend onder de naam tempel van god van storm en van de zonnekoningen. De bouw dateert van XIII de eeuw v.c. De uitgestrektheid van de ruines geeft een idee van de oorspronkelijke grootte van het complex. Op de top van de Acropolis staan de machtige resten van de Büyükkale of de grote citadel.Het citadelcomplex omvatte de woning van de Hittitische vorsten en een groot aantal openbare gelegenheden waaronder een bibliotheek waar,behalve inscripties in spijkerschrift,tevens een lemen tafeltje gevonden is waarop de tekst van het verdrag van kadesch was aangebracht, dit verdrag werd in 1279 v.c. gesloten tussen Hittieten en Egyptenaren. In de machtige Hittitische muren,die een idee geven van de hoge graad van perfectie in de krijgsbouwkunst die door dit volk was bereikt,openen zich enkele poorten waaronder vooral de koningspoort en leeuwenpoort uitzonderlijk mooi zijn.De koningspoort dateert van begin XIV de eeuw v.c. en had een interessant reliëf dat tegenwoordig is te zien in het archeologische museum van Ankara.

Yazılıkaya

Het emblematische in de rots uitgehouwen sanctuarium van Yazilikaya is een waar "pantheon" voor de Hittitische goden.Het ligt onder de blote hemel in een dor maar daarom niet minder suggestief landschap op ongeveer 2 km afstand van het archeologische gebied van Hattuşaş en trekt daarom veel bezoekers.De oorsprong van de tempel,die verschillende constructiefasen toont,lijkt grotendeels uit midden XIII de eeuw v.c.te stammen.Dat kort geleden is gevonden voor de kleinste van de twee galerijen waaromheen de bas-reliëfs in de rots zijn uitgehouwen.De westelijke muur van de grote galerij is verrijkt met bas-reliëfs van mannelijke godheden,terwijl de reliëfs aan de oostkant vrouwelijke godheden voorstellen.De figuren zijn echter niet in absolute zin naar sekse gescheiden;tussen de mannelijke godheden kan men minstens drie vrouwelijke figuren herkennen en een mannelijke figuur tussen de godinnen.De twee rijen komen samen tegen de noordelijke muur waar de hoofdfiguren van het heiligdom van Yaziilikaya zijn afgebeeld:de god van de storm Teshup en de zonnegodin Hepatu,het grootste reliëf in de hoofdgalerij is echter de figuur van koning Thudaliya van XIII de eeuw v.c. Deze afbeelding is nauw verbonden met de chronologie van dit zonderlinge sanctuarium,dat werd gebouwd door Hattusilis III en zijn echtgenote Puduhepa (1275-1250), respectievelijk vader en moeder van de bovengenoemde koning.Ook in de kleine galerij kan men schitterende bas-reliëfs bewonderen,die in goede staat bewaard gebleven zijn.Oudheidkundigen zijn algemeen van mening dat deze galerij in relatie staat met de cultus van een overleden koning (Tudhaliya II of III), maar men neemt ook aan dat de galerij diende voor de verering van de vergoddelijkte koning Tudhaliya IV de terwijl deze nog in leven was.